داروی خوراکی جدید، اثربخشی ایمونوتراپی سرطان را افزایش داد؛ حذف کامل تومورها در مدل‌های حیوانی

به گزارش نبض سلامت؛ پژوهشگران دانشگاه میشیگان در مطالعه‌ای که در نشریه Nature Nanotechnology منتشر شده است، یک فرمولاسیون خوراکی جدید را با استفاده از ۳و۴-دی‌هیدروکسی‌بنزوئیک اسید (DHB) توسعه داده‌اند؛ ترکیبی که به‌طور طبیعی توسط میکروبیوم روده و در جریان تجزیه فیبر غذایی تولید می‌شود.

ایمونوتراپی با مهار نقاط وارسی ایمنی با برداشتن برخی «ترمزهای» سیستم ایمنی، امکان فعالیت مؤثرتر سلول‌های T علیه سلول‌های سرطانی را فراهم می‌کند؛ با این حال، همه بیماران به این درمان پاسخ نمی‌دهند و کاهش تدریجی توان عملکردی سلول‌های T یکی از موانع اثربخشی درمان است.

تقویت سلول‌های T با یک متابولیت میکروبی

محققان با بررسی متابولیت‌های تولیدشده توسط میکروب‌های روده، DHB را به‌عنوان یک گزینه بالقوه شناسایی کردند. نتایج نشان داد این ترکیب می‌تواند ویژگی‌های بنیادی و حافظه‌ای سلول‌های CD8+ T را تقویت کند و زمینه را برای تکثیر و حفظ پاسخ ضدتوموری آنها فراهم سازد.

جیمز مون، استاد علوم دارویی دانشگاه میشیگان و از نویسندگان مطالعه، می‌گوید میکروبیوم روده ترکیبات مفید متعددی تولید می‌کند که می‌توان از ظرفیت آنها برای توسعه داروهای جدید استفاده کرد.

تبدیل DHB به یک نانوداروی خوراکی

یکی از موانع استفاده دارویی از DHB، جذب خوراکی پایین و دفع سریع آن از بدن است. پژوهشگران برای برطرف کردن این مشکل، DHB را به شکل یک پیش‌دارو (Prodrug) در یک نانوامولسیون خوراکی فرموله کردند.

این تغییر موجب افزایش جذب خوراکی، نیمه‌عمر و فراهمی زیستی ترکیب شد و امکان استفاده مؤثرتر از آن برای تقویت پاسخ ایمنی ضدسرطان را فراهم کرد.

حذف تومورها در مدل‌های حیوانی

این فرمولاسیون خوراکی در چند مدل موشی سرطان، از جمله ملانوما، سرطان کولورکتال و سرطان پستان مورد بررسی قرار گرفت.

براساس گزارش دانشگاه میشیگان، ترکیب پیش‌داروی خوراکی با درمان مهار نقاط وارسی ایمنی به حذف تومورها در مدل‌های مورد مطالعه منجر شد و سیستم ایمنی نیز حافظه بلندمدتی علیه بازگشت تومور ایجاد کرد.

مطالعه همچنین نشان داد DHB می‌تواند اثربخشی درمان‌های CAR-T را نیز بهبود دهد؛ روشی که در آن سلول‌های ایمنی بیمار برای شناسایی و هدف‌گیری سلول‌های سرطانی مهندسی می‌شوند.

گام بعدی؛ بررسی اثربخشی در انسان

با وجود نتایج امیدوارکننده، این یافته‌ها در حال حاضر مربوط به مطالعات پیش‌بالینی و مدل‌های حیوانی است و نمی‌توان آن را یک درمان تأییدشده برای بیماران سرطانی دانست.

پژوهشگران امیدوارند نتایج مشاهده‌شده در مدل‌های موشی در مطالعات انسانی نیز تکرار شود. آنها همچنین بررسی سایر ترکیبات تولیدشده توسط میکروبیوم روده را برای یافتن گزینه‌های جدید در تقویت سیستم ایمنی ادامه می‌دهند.