هوش مصنوعی نمایشی در محیط کار؛ ۴۸ درصد کارکنان درباره مهارت خود اغراق می‌کنند

به گزارش نبض سلامت،گسترش استفاده از هوش مصنوعی در محیط‌های کاری، علاوه بر تغییر شیوه انجام وظایف، چالش‌هایی در زمینه اعتماد میان کارکنان و مدیران و ارزیابی واقعی بهره‌وری ایجاد کرده است.

در این گزارش، پدیده «هوش مصنوعی نمایشی» (Performative AI) به وضعیتی اطلاق می‌شود که کارکنان برای جلب رضایت مدیران یا پاسخگویی به انتظارات سازمانی، درباره میزان استفاده یا تسلط خود بر ابزارهای هوش مصنوعی اغراق می‌کنند.

اغراق ۴۸ درصد کارکنان درباره استفاده از هوش مصنوعی

بر اساس نظرسنجی شرکت Visier از هزار نیروی کار تمام‌وقت آمریکایی، ۴۸ درصد پاسخ‌دهندگان اعلام کرده‌اند که دست‌کم گاهی درباره میزان استفاده یا تخصص خود در هوش مصنوعی نزد مدیران یا همکاران اغراق کرده‌اند.

همچنین ۵۹ درصد کارکنان گفته‌اند که اطمینان ندارند یا باور ندارند کارفرمای آنان برنامه مشخصی برای مدیریت تأثیر هوش مصنوعی بر مشاغل داشته باشد.

تغییر نقش‌های شغلی تحت تأثیر هوش مصنوعی

طبق نتایج این نظرسنجی، ۵۴ درصد کارکنان اعلام کرده‌اند که نقش شغلی آنان طی دو سال گذشته تحت تأثیر هوش مصنوعی تغییر قابل‌توجهی داشته است.

در مقابل، ۴۴ درصد معتقد بوده‌اند این فناوری تأثیری بر مسیر شغلی یا ماهیت وظایف آنان نداشته است.

در میان تغییرات گزارش‌شده، ۱۷ درصد کارکنان ارتقای شغلی داشته‌اند، ۱۶ درصد در داخل سازمان جابه‌جا شده‌اند، ۹ درصد کارفرمای خود را تغییر داده‌اند و ۷ درصد تعدیل شده‌اند.

همچنین ۵ درصد به دلیل نگرانی‌های مرتبط با هوش مصنوعی، محل کار خود را ترک کرده‌اند.

شکاف میان انتظارات مدیران و توانمندی کارکنان

گزارش دنیای اقتصاد نشان می‌دهد فشار سازمانی برای استفاده از هوش مصنوعی، بدون تعیین اهداف روشن و آموزش کافی، می‌تواند کارکنان را به نمایش ظاهری مهارت به جای استفاده مؤثر از فناوری سوق دهد.

بر اساس داده‌های این نظرسنجی، تنها ۲۸ درصد کارکنان معتقدند کارفرمای آنان از نحوه استفاده نیروی کار از هوش مصنوعی آگاهی دارد.

همچنین ۳۳ درصد بر این باورند که کارفرما نیازهای آموزشی و پشتیبانی آنان را درک می‌کند و فقط ۲۹ درصد معتقدند مدیران به نگرانی‌های کارکنان درباره این فناوری توجه فعال دارند.

ضرورت ارزیابی واقعی اثربخشی هوش مصنوعی

در این گزارش تأکید شده است که استفاده نمایشی از هوش مصنوعی، ارزیابی دقیق تأثیر این فناوری بر عملکرد سازمان را دشوار می‌کند.

زمانی که کارکنان برای نشان دادن تسلط خود تحت فشار باشند، ممکن است مشکلات و محدودیت‌های استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی را به مدیران گزارش نکنند.

در چنین شرایطی، سازمان‌ها نیز تصویر دقیقی از میزان اثربخشی سرمایه‌گذاری‌های فناورانه خود نخواهند داشت.

بر اساس این گزارش، افزایش آگاهی مدیران، شناسایی نیازهای آموزشی کارکنان، گفت‌وگوی مؤثر و مشارکت نیروی انسانی در تصمیم‌گیری‌های مرتبط با فناوری، می‌تواند به کاهش استفاده نمایشی از هوش مصنوعی کمک کند.

این یافته‌ها برای مدیران سازمان‌ها، از جمله مدیران مراکز درمانی و مجموعه‌های فعال در حوزه سلامت، از منظر مدیریت منابع انسانی و ارزیابی کاربرد فناوری قابل توجه است.

گفتنی است داده‌های این گزارش مربوط به کارکنان آمریکایی در مشاغل مختلف است و نباید به‌عنوان آمار اختصاصی کارکنان نظام سلامت ایران تلقی شود.