دکتر زرگرزاده: زنجیره تأمین ناپایدار، مهمترین تهدید تداوم تولید دارو در کشور است
عضو هیئتمدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی با تأکید بر اینکه ناپایداری زنجیره تأمین مهمترین تهدید پیشروی صنعت داروسازی کشور است، گفت: مشکلات نقدینگی، تأخیر در تعدیل قیمتها، ناپایداری بازار و اختلال در تأمین مواد اولیه و اقلام ضروری تولید، میتوانند تداوم تولید دارو را با مخاطرات جدی مواجه کنند.

دکتر محمدرضا زرگرزاده، مدیرعامل شرکت داروسازی حکیم و عضو هیئتمدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی در گفتوگوی اختصاصی با نبض سلامت ، با اشاره به چالشهای متعدد در حلقههای مختلف زنجیره تأمین دارو تصریح کرد: علاوه بر مواد اولیه، تأمین اقلام مصرفی و جانبی موردنیاز خطوط تولید نیز اهمیت زیادی دارد و بیثباتی در هر یک از این بخشها میتواند روند تولید و عرضه دارو را مختل کند.
دکتر زرگرزاده با هشدار درباره سوءاستفاده برخی سودجویان از شرایط موجود افزود: یکی از نگرانیهای جدی، عرضه محصولات دارویی بیکیفیت تحت عنوان محصولات فوریتی و جایگزینی آنها با داروهای تولید داخل است؛ درحالیکه محصولات داخلی تحت کنترل قرار دارند و کیفیت آنها ارزیابی شده است.
مدیرعامل شرکت داروسازی حکیم با انتقاد از سازوکارهای فعلی قیمتگذاری دارو، تأخیر در تعدیل قیمتها را از عوامل اختلال در چرخه تولید و تأمین دانست و گفت: در شرایط تورمی، هزینههای تولید افزایش مییابد و دارو نیز از این قاعده مستثنا نیست. بااینحال، تعدیل قیمتها در زمان مناسب انجام نمیشود و در نتیجه، تولیدکننده نمیتواند بهموقع از آثار آن بهرهمند شود.
دکتر زرگرزاده تأکید کرد: افزایش قیمت دارو، در صورت نبود حمایتهای بیمهای و سازوکارهای حمایتی مناسب، میتواند به کاهش مصرف دارو و ناتمام ماندن دورههای درمانی منجر شود. بنابراین، سیاستگذاری در این حوزه باید علاوه بر وضعیت شرکتهای تولیدکننده، توان اقتصادی بیماران و ضرورت دسترسی پایدار به دارو را نیز در نظر بگیرد.
وی با اشاره به شرایط جنگی کشور تصریح کرد: سازوکارهای قیمتگذاری همچنان بر اساس رویههای پیشین عمل میکنند و مداخلات مقطعی در این شرایط، گاهی چرخه تولید و تأمین دارو را با اختلال مواجه میکند. به اعتقاد وی، در شرایط فعلی باید با هماهنگی میان بخشهای مختلف صنعت دارو و مسئولان اجرایی، سیاستهای مقطعی و متناسب با وضعیت موجود تدوین شود و در ادامه نیز با مشارکت همه ذینفعان و با اولویت حفظ منافع مردم، برنامهای واقعبینانه برای دوران پس از جنگ و تحریمها شکل بگیرد.
مدیرعامل شرکت داروسازی حکیم در ادامه، صنعت مکملهای دارویی و غذایی را برخوردار از ظرفیت بالقوه برای حضور در بازارهای بینالمللی دانست و گفت: موانع سیاسی و عدم ثبات سیاستهای پایدار صادراتی، از مهمترین محدودیتهای توسعه صادرات هستند. همچنین، ضعف زیرساختهای صادراتی، کمبود آموزشهای تخصصی و محدودیت ارتباط با بازارهای خارجی، مانع استفاده کامل از ظرفیت تولیدکنندگان داخلی برای رقابت در سطح بینالمللی شده است.
دکتر زرگرزاده همچنین ضعف در نظام تربیت و آموزش مدیران را از چالشهای اساسی مدیریت صنعت داروسازی کشور برشمرد و اظهار داشت: تربیت نظاممند مدیران و ارائه آموزشهای تخصصی مدیریتی نباید تنها به مدیران ارشد محدود شود، بلکه مدیران میانی نیز باید متناسب با مسئولیتهای خود آموزش ببینند. به گفته وی، فعالیت آکادمیهای آموزش مدیران میتواند در بهبود وضعیت آینده این صنعت مؤثر باشد.
وی با تأکید بر ضرورت تفکیک سرمایهگذاری از مدیریت حرفهای افزود: در اختیار داشتن منابع مالی بهتنهایی برای موفقیت یک بنگاه کافی نیست و شرکتهای دارویی و تولیدکنندگان مکمل به مدیرانی نیاز دارند که بتوانند زمینه رشد، بهرهوری و توسعه فعالیتهای اقتصادی را فراهم کنند.
مدیرعامل شرکت داروسازی حکیم در پایان، نگاه غیرحرفهای به بنگاهداری را یکی دیگر از نقاط ضعف بخشی از صنایع کشور دانست و خاطرنشان کرد: برخی شرکتها همچنان به شیوهای سنتی اداره میشوند، درحالیکه شرکتهای پیشرو با بهرهگیری از اصول علمی روز در مدیریت بنگاه، سهامداری و رعایت حقوق ذینفعان، توانستهاند عملکرد بهتری در بهرهوری، سودآوری و توسعه بازار داشته باشند.
خبرهای مرتبط

توانایی تصمیمگیری و حل مسئله، از مهمترین چالشهای مدیران صنعت دارو است
فعال صنعت داروسازی گفت: توان تصمیمگیری، حل مسئله و تابآوری در برابر شرایط دشوار، از مهمترین قابلیتهایی است که مدیران برای اداره مؤثر سازمانها به آن نیاز دارند.

پیشبینی ذخایر راهبردی ۶ ماهه دارو و تجهیزات پزشکی برای شرایط بحران
رئیس دانشگاه علوم پزشکی ایران از پیشبینی ذخایر راهبردی ششماهه دارو و تجهیزات پزشکی برای شرایط بحرانی خبر داد و اعلام کرد که ذخایر سوخت دیزلژنراتورهای بیمارستانها نیز با هدف حفظ آمادگی مراکز درمانی بهروزرسانی شده است.

واکسن آنفلوانزای Hualan در ایران؛ ارزیابی ایمنی و اثربخشی بر مبنای چه شواهدی؟
در پی ورود واکسن آنفلوانزای Hualan به بازار ایران، پرسشهایی درباره ایمنی، اثربخشی، سابقه تولید و تفاوت آن با واکسنهای شناختهشدهای مانند Influvac و Vaxigrip مطرح شده است. دانشیار بیوتکنولوژی دارویی با تأکید بر اینکه کشور سازنده بهتنهایی نمیتواند معیار ارزیابی یک واکسن باشد، شواهد علمی، مطالعات بالینی، کیفیت تولید و مجوزهای نظارتی را از شاخصهای اصلی ارزیابی عنوان میکند.

